نگهداری ایمن سویه ها

میکروارگانیسم های مفید سالیان طولانیست که در زندگی انسان نقش اساسی را بازی می کنند و امروزه بخش مهمی از صنعت بیوتکنولوژی در گروی همین موجودات کوچک است. صنایع بزرگ تولیدی جهان نظیر نان، محصولات لبنی، صنایع تخمیری همچون الکل و سرکه، محصولات دارویی از جمله واکسن ها، آنتی بیوتیک ها، آنزیم ها، پروبیوتیک و ... همگی وابسته به میکروارگانیسم ها به عنوان پایه اصلی تولید هستند. حفاظت از نمونه های میکربی به صورت زنده به عنوان یک اصل در علم میکروبیولوژی مطرح می باشد.

نگهداری ایمن سویه های میکربی با تضمین بقا، خلوص سویه، حداقل پاساژ سویه که متعاقبا با کمترین تغییرات ژنتیکی و حفظ توانایی تولید محصول همراه است، از ملزومات اصلی حفاظت از گونه هایی با قابلیت بیوتکنولوژیک است.  

در واقع انتخاب روش مناسب نگهداری میکروارگانیسم های صنعتی تاثیر بسیار بالایی در استانداردهای کیفی و کمی تولید محصول توسط این موجودات ذره بینی دارد. هدف اساسی تمام روش های موجود برای نگهداری از سویه های صنعتی حفظ حیات، صحت آن و عدم تغییر در مدت زمان نگهداری  است. بر همین اساس روش های نگهداری  به دو گروه روش های کوتاه مدت و روش های طولانی مدت تقسیم می شوند.

1. روش های کوتاه مدت که حداقل چندین ماه و حداکثر یک سال می توانند سویه میکربی را صیانت کنند شامل مواردی از قبیل کشت مجدد بر روی پلیت، نگهداری در روغن معدنی، نگهداری در بافر های آبی و نگهداری در دمای یخچال می باشند. مزیت روش های ذکر شده کوتاهی زمان و کم بودن هزینه نگهداری و معایب آن  خطر از بین رفتن سویه یا توانایی تولید محصول و  کوتاه شدن زمان بقا  است.

2. روش های طولانی مدت از یک تا چندین سال می توانند سویه میکربی را زنده و بدون تغییر نگاه دارند که شامل دو روش اصلی Cryopreservation و Lyophilization هستند که امروزه به عنوان روش های استاندارد در دنیا مطرح می باشند.

در روش Cryopreservation یا نگهداری تحت شرایط فوق سرد،  بعد از تیمار با مواد محافظ سرما، سویه در  دماهای منفی 80 و  منفی 196 درجه نگهداری می شود و برای سالیان متمادی میکروارگانیسم به صورت زنده و بدون تغییرات ژنتیکی باقی خواهد ماند. مزیت این روش نسبت به روش دوم طولانی تر بودن زمان نگهداری با کمترین تغییرات در سویه می باشد.

در روش Lyophilization یا خشک کردن تحت شرایط خلا، بعد از تیمار سویه با مواد محافظ سرما با استفاده از دستگاه فریز – درایر تحت شرایط خلا و انجماد آب موجود در میکروارگانیسم تصعید شده و به نوعی در حالت زنده خشک می شود، در این شرایط سویه در آمپول های کوچک و قابل حمل به صورت غیر فعال در یخچال برای چندین سال زنده خواهد ماند. مزیت این روش نسبت به روش اول عدم نیاز به فریزهای مخصوص و ازت مایع است.

لازم به ذکر است جزئیات روش های ذکر شده بسته به گونه های مختلف میکروارگانیسم ها متفاوت می باشد و در نهایت یک برنامه جامع و منظم کنترل کیفی دوره ای جهت بررسی  بقا، خلوص و خصوصیات بیولوژیک سویه ها نیاز است.

مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران به عنوان یکی از بزرگ ترین مراکز خدمات زیست فناوری کشور مفتخر به ارائه سرویس ویژه   نگهداری ایمن و اختصاصی سویه های صنعتی   مطابق با استانداردهای جهانی برای صنعتگران و پژوهشگران است. این مرکز با تکیه بر تجارب بالای  نگهداری و کنترل کیفی تضمین کننده حیات و صحت سویه های شما برای سالیان طولانی می باشد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن 88525382 تماس حاصل نمایید.